Naar inhoud

spend £150+ and receive a full size gift worth £70, on us

Winkelwagen

 

Aan Elke Vrouw, In Elk Seizoen: Deze Is Voor Jou

Er is een vrouw die ik ken die vorig jaar moeder is geworden. Ze is uitgeput en stralend en ontdekt het in real time, en ze heeft er nooit zelfverzekerder uitgezien. Er is een andere vrouw die ik ken die iemand verloor van wie ze diep hield, en de manier waarop ze door dat verdriet is gegaan, met zoveel elegantie, heeft me de adem ontnomen. Er is een vrouw die een stabiele baan heeft verlaten om iets van haar eigen te bouwen, en dat doet ze, langzaam maar zeker, aan haar keukentafel. En dan is er mijn moeder, die al dit heeft gedaan, in de ene of andere vorm, gedurende haar leven. Dit zijn de vrouwen die ik deze Internationale Vrouwendag wil vieren. Niet alleen omdat ze uitzonderlijk zijn, maar omdat ze dat zijn. Punt. Ze zijn het gewoon.


De druk om iets meer te zijn.

Als vrouwen zijn we bijzonder goed in het gevoel geven dat de fase waarin we ons bevinden, op de een of andere manier de verkeerde is. Werkende vrouwen voelen de aantrekkingskracht van het moederschap. Moeders hebben het gevoel dat ze iets anders zouden moeten doen. Vrouwen die rusten voelen zich schuldig omdat ze vertragen. We meten onszelf aan een versie van vrouwelijkheid die eigenlijk niet bestaat. een samensmelting van elke verwachting die ooit op ons is gelegd. Deze Internationale Vrouwendag wil ik daar tegenin gaan.


Vrouwen in elke fase.

Wat me opvalt aan de vrouwen van wie ik hou, is dat de fase zelf nooit het punt is; het is de manier waarop ze erin leven. Vriendinnen die moeders werden, hun nieuwe vorm ontdekten met zoveel liefde en zo weinig slaap. Vriendinnen die verlies hebben ervaren en het met zoveel elegantie hebben gedragen, niet hardend, maar dieper. Vriendinnen die een idee namen en begonnen met bouwen, zonder vangnet, met net genoeg overtuiging om de volgende stap te zetten. En mijn moeder, die door elke fase is gegaan met een standvastigheid waarvan ik mijn hele leven stilletjes heb geleerd. Ze noemde het nooit kracht. Ze noemde het gewoon doorgaan. Maar ik weet wat het is.


Je bent precies waar je moet zijn.

Of je nu aan het bouwen bent of aan het rusten, luidruchtig floreert of stilletjes overleeft, diep in het moederschap of diep in je eigen heruitvinding, je loopt niet achter. Je bent een vrouw, in een fase, die doet wat die fase vereist. Vrouwen zijn de meest buitengewone wezens op deze planeet. Niet ondanks de complexiteit van hun leven, maar dankzij die.


Dit schrijven voelde persoonlijk, omdat het dat is. Ik heb ongelooflijk veel geluk gehad om omringd te zijn door vrouwen die mij inspireren, niet van een afstand, maar van dichtbij, in de alledaagse momenten die een leven vormen. Mijn moeder. Mijn vriendinnen die nieuwe moeders zijn. Mijn vriendinnen die rouwen. Mijn vriendinnen die aan het bouwen zijn. Mijn vriendinnen die nu, in het stille midden, aan het ontdekken zijn wat er volgt. Mijn zus, mijn neefjes en nichten. Wat ze allemaal gemeen hebben, is niet dat ze het uit hebben. Het is dat ze toch doorgaan. Dat ze eerlijk zijn over de moeilijke dingen. Dat ze er zijn voor zichzelf en voor elkaar. Dat ze zich verzetten, ook al niet perfect, tegen de druk om iets anders te zijn dan wat ze nu zijn.


Ik denk dat er deze Internationale Vrouwendag geen belangrijkere boodschap is dan deze: de fase waarin je zit is valide. Ze zijn allemaal valide. De luidruchtige fasen en de stille. De fasen waarin je floreert en de fasen waarin je gewoon volhoudt. Je hoeft niet in een andere fase te zitten om goed genoeg te zijn.


xx,


Diana